Przewodnicząca Rady Osiedla                                         Poznań, 04 lutego 2005 r.
   Krzyżowniki – Smochowice

            Ewa Ziemska

                                                                           Pan

                                                                           Andrzej Nowakowski

                                                                           Wojewoda Wielkopolski

Dotyczy: uchwały nr L XII/658/IV/2005 Rady Miasta Poznania z dnia 25.01.2005 roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego „Park Golfowy Poznań-Krzyżowniki”.

Wnoszę o stwierdzenie nieważności w/w uchwały z powodu naruszenia zasad sporządzenia planu miejscowego, istotnego naruszenia trybu jego sporządzania i właściwości organów (art. 28 ust. 1 Ustawy z dnia 27.03.2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – Dz.U. z dn. 10.05.2003 r.-zwanej dalej ustawą o planowaniu).

  I. Naruszenie zasad sporządzania planu:

1. Zgodnie z przepisami art. 9 ust. 4 ustalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Poznania, w odniesieniu do terenów objętych planem „Park Golfowy Poznań-Krzyżowniki” zawiera zapisy:

- tereny wyłączone z zabudowy, tereny o preferowanych funkcjach terenów zieleni III zo,

- tereny częściowo wyłączone z zabudowy, tereny o specjalnych warunkach zagospodarowania i zabudowy – ogrody specjalistyczne (oznaczenie III zs) i ogrody działkowe do zachowania i przekształceń (oznaczenie III do).

Żaden z powyższych zapisów nie dopuszcza budowy na tych terenach obiektu sportowego , jakim jest pole golfowe zwane w uchwale parkiem. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego pod red. W. Doroszewskiego, Wyd. PWN, słowo: „ogród” oznacza:

1) teren zajęty pod uprawę warzyw, kwiatów, drzew i krzewów owocowych, zwykle ogrodzony i znajdujący się w pobliżu domu,

2)     teren służący jako miejsce spacerów dla publiczności, zasadzony drzewami, krzewami, ozdobiony trawnikami, klombami kwiatów itp. 

Pod hasłem „specjalistyczny” w tym samym słowniku znajduje się wyjaśnienie: „związany z pewną specjalnością, dotyczący specjalisty lub specjalizacji, specjalny”. Ogrodem specjalistycznym jest zatem ogród ukierunkowany na pewnego rodzaju specjalizacje hodowli roślin lub zwierząt – botaniczny, pomologiczny, dendrologiczny, zoologiczny itp., stanowiący zazwyczaj placówkę naukowo-badawczą i udostępniony dla publiczności. Celem istnienia takiego ogrodu jest specjalistyczna hodowla prowadzona w celach naukowych i dydaktycznych, cechująca się znaczną różnorodnością hodowanych obiektów. Monokultura trawy, jaką stanowi pole golfowe z pewnością nie spełnia tych kryteriów. Fakt, że ogrody specjalistyczne bywają czasem nazywane parkami nie zmienia ich wskazanego wyżej charakteru. Zabieg polegający na nazwaniu obiektu parkiem golfowym i objęciu granicami planu także terenów zielonych, nie przeznaczonych pod pole, stanowi manewr zmierzający do zamaskowania niezgodności planu ze Studium. Manewr ten jest jednak bardzo czytelny, a zastosowanie go nie zmienia faktu, że w granicach tzw. parku golfowego centralne miejsce o powierzchni wielu hektarów   zajmuje pole golfowe, a więc obiekt, którego realizacja w tym miejscu jest niemożliwa ze względu na zapisy Studium. W kontekście zapisów o ogrodach specjalistycznych i działkowych należy także zwrócić uwagę, iż zapis: ”tereny częściowo wyłączone z zabudowy, tereny o specjalnych warunkach zagospodarowania i zabudowy” nakłada obowiązek specjalnej staranności jeśli chodzi o rodzaj zabudowy. W przypadku ogrodów specjalistycznych mogą to być budynki administracyjne i gospodarcze, w żadnym jednak wypadku hotel do 100 miejsc, obiekty konferencyjne i handlowe jakie przewiduje plan.

Wyżej wskazane zapisy Studium zmierzają wyraźnie do ochronienia objętych nimi terenów (zachodni klin zieleni) przed dewastacją. Sformułowanie „ogrody specjalistyczne” nie zwalnia jednak organów planistycznych od szczegółowego rozważenia jakiego typu ogrody mogłyby ewentualnie powstać w tym miejscu ze względu na jego szczególne warunki. Należy przyjąć, że np. budowa ogrodu zoologicznego, ze względu na zapisy o częściowym wyłączeniu z zabudowy i specjalnych warunkach zabudowy, musiałaby zostać uznana za niedopuszczalną. Rada Miasta jako organ stanowiący prawo miejscowe zobowiązana jest do szczególnej staranności, w szczególności nie może ona, wbrew wykładni językowej zapisów Studium, w sposób arbitralny ustalać w planie, że obiekt sportowo-rekreacyjny jest ogrodem specjalistycznym 

2. Art. 15 ust 2 Ustawy o planowaniu zawiera katalog zagadnień, które obligatoryjnie muszą być w planie jednoznacznie określone. We wszystkich zapisach planu „Park Golfowy Poznań-Krzyżowniki” odnoszących się do tych zagadnień, a zawierających sformułowania „ustala się możliwość”, „winno”, „winien” – złamany został ten obowiązek nałożony przez ustawodawcę.

Ponadto:

1.     w § 5 ust. 6 planu zawarto  niedopuszczalną delegację uprawnień, przewidzianych w ustawie dla organu stanowiącego prawo miejscowe (naruszenie art. 15 ust. 2 pkt 9 ustawy o planowaniu), sprzeczność z zapisem planu dotyczącym ogólnodostępności (§ 3 pkt 5 planu),

2.     w § 6 ust. 11, pkt 4 planu zaniedbano obowiązku jednoznacznych uregulowań (naruszenie art. 15 ust. 2, pkt 3 ustawy o planowaniu) – sformułowanie „adaptacja w miarę możliwości” oraz zalecenie przesadzania drzew w inne miejsce w granicach planu,

3.     w § 9 pkt 3 planu przewidziano budowę dużego obiektu hotelowo-konferencyjno-handlowego, co jest sprzeczne z zapisami § 5 ust. 9 i § 4 ust.2 pkt. 2 planu, które dotyczą jedynie budynku klubowego,

4.     w § 6 ust. 11, pkt 6 planu, brak sprecyzowania sposobu ograniczenia liniowych elementów infrastruktury technicznej i urządzonych traktów pieszych (naruszenie art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy o planowaniu),

5.     w § 11 planu uchylono się od obowiązku ustalenia szczegółowych zasad i warunków scalania i podziału nieruchomości, nałożonego przepisem art. 15 ust. 2 pkt 8 ustawy o planowaniu,

6.     w § 13 planu, dotyczącym tymczasowego zagospodarowania terenów, zapisy punktów 1 i 2 są wzajemnie sprzeczne.

7.     w planie nie dokonano zmiany przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne.

Zapis pkt 1 § 14 planu jest tylko stwierdzeniem, iż uzyskano zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych klas IV a i b oraz gruntów leśnych. Z załącznika nr 3 do uchwały, czyli rozstrzygnięcia Rady Miasta Poznania o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu wynika, iż Rada pozostaje w błędnym przekonaniu, że o zmianie przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na inne cele decyduje Wojewoda Wielkopolski (§ 1 pkt 1 zdanie przedostatnie).

Rezultatem jest dokonanie zmiany przeznaczenia „pozostałych gruntów rolnych w granicach planu” (zapis § 14 ust. 2 planu) przy braku zmiany przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych wskazanych w pkt 1 § 14 planu.

W § 14 planu zaprzeczono ponadto zasadom prawidłowej legislacji. Akt prawa miejscowego, jakim jest plan, powinien jednoznacznie określać grunty podlegające odlesieniu i odrolnieniu, tak by przy jego stosowaniu nie trzeba było odwoływać się do innych dokumentów jak np. decyzji o zgodzie na odrolnienie i odlesienie i konieczności odkodowywania nieostrego sformułowania „pozostałe grunty”.

II. Istotne naruszenie trybu sporządzania planu i właściwości organów

1. Przedłożony Radzie Miasta Poznania i głosowany przez nią projekt planu „Park Golfowy Poznań-Krzyżowniki” jest drugą wersją projektu, która w ogóle nie powinna być przedmiotem głosowania Rady. Zgodnie z procedurą przewidzianą w przepisach ustawy o planowaniu, Rada powinna głosować pierwszą wersją projektu planu. Pierwsza wersja projektu została wyłożona do publicznego wglądu w dniach 16.06.-07.07.2004 r. Do wersji tej złożono ponad trzysta uwag. Zgodnie z przepisami art. 17 pkt 13 i 14, Prezydent powinien rozpatrzeć te uwagi, ewentualnie wprowadzić zmiany wynikające z ich rozpatrzenia i w niezbędnym zakresie ponowić uzgodnienia, a następnie projekt z listą nieuwzględnionych uwag przedstawić Radzie Miasta. Jeśli Rada Miasta stwierdzi konieczność dokonania zmian wówczas dopiero Prezydent władny jest powtórzyć całą procedurę przewidzianą art. 17 w niezbędnym zakresie.

Przed decyzją rady w tym względzie Prezydent może jedynie ponowić uzgodnienia tzn. czynności określone w art. 17 pkt 7 a-i ustawy o planowaniu. 

Zamiarem ustawodawcy było niewątpliwie położenie tamy ewentualnemu przewlekaniu procesu planistycznego przez Prezydenta bez kontroli Rady, a także poddanie kontroli Rady sposobu załatwiania przez Prezydenta uwag złożonych do projektu. Gdyby zamiar ustawodawcy był inny, zapis art. 17 pkt 13 ustawy o planowaniu in fine powinien brzmieć „... a następnie w niezbędnym zakresie ponawia czynności, o których mowa w art. 17”. Tymczasem zapis o równoważnym znaczeniu znajduje się w art. 19 ust. 1 ustawy o planowaniu, pozostawiając w ten sposób w kompetencjach Rady decyzję o ewentualnym ponowieniu czynności określonych w art. 17.

Prezydent Miasta Poznania w niniejszej sprawie pominął powyżej wskazane uregulowania i łamiąc przepisy zdecydował o wprowadzeniu poprawek i ponownym wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu. Manewr ten pozwolił Prezydentowi na usunięcie spod kontroli Rady sposobu rozpatrzenia wszystkich uwag złożonych do pierwszej wersji projektu i spowodował, iż Rada stanowiąc prawo miejscowe dokonała rażącego naruszenia przepisów ustawy, głosując nad niewłaściwą wersją planu.

2. Radzie Osiedla Poznań-Krzyżowniki-Smochowice, którego terenu dotyczy plan nie doręczono wszystkich dokumentów będących integralnymi częściami uchwały. Komisja Polityki Przestrzennej i Ochrony Środowiska Rady Miasta nie zawiadomiła Rady Osiedla o posiedzeniu, na którym wyraziła swoją opinię o projekcie planu. Okoliczności te uniemożliwiły przedstawicielom Rady Osiedla odpowiednie przygotowanie i przedstawienie Komisji zarzutów pod adresem projektu. Zaniechanie takiego zawiadomienia stanowi złamanie przez Komisję zapisu statutu Miasta Poznania, zawartego w art.22 pkt. 6. Zaznaczyć należy, że z zapisu tego wynika prawo do uczestniczenia w posiedzeniu Komisji i zabierania głosu, a realizacja tego prawa uwarunkowana jest odpowiednio wczesnym zawiadomieniem o posiedzeniu, pozwalającym na ewentualne przełożenie innych zajęć i merytoryczne przygotowanie przewidywanych wystąpień.

Poznań, dnia 08 lutego 2005 r.

1. Rada Osiedla
   Krzyżowniki - Smochowice
   ul. Muszkowska 1a
   Poznań

2. Stowarzyszenie Kształtowania i
   Ochrony Krajobrazu "Silva"
   ul. Gniewska 26

1.     Prezydent Miasta Poznania

2.     Rada Miasta Poznania
Pl. Kolegiacki 17
Poznań

WEZWANIE DO USUNIĘCIA NARUSZENIA
INTERESU PRAWNEGO  

W imieniu własnym, Rady Osiedla Krzyżowniki-Smochowice oraz Stowarzyszenia Kształtowania i Ochrony Krajobrazu „SILVA”, wzywamy do usunięcia naruszenia naszego, prawem chronionego interesu, które dokonane zostało poprzez uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego „Park Golfowy Poznań – Krzyżowniki”.

W dniu 25 stycznia 2005 r., Rada Miasta Poznania uchwalając plan, złamała nasze prawa do racjonalnego i zgodnego z prawem sposobu zagospodarowania osiedla, a także zagwarantowane w ramach przepisów uprawnienia do wypowiadania się, a tym samym wpływu na sposób zagospodarowania.

Przedmiotowe naruszenie nastąpiło poprzez:

1.     Niezgodność planu z zapisami Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego m. Poznania (park golfowy nie jest ogrodem specjalistycznym); plan nie został sporządzony dla całego obszaru wyznaczonego w Studium.

2.     Niezgodność planu z uchwałą Rady Miasta Poznania w sprawie przystąpienia do sporządzenia planu (zmiana numeracji działek).

3.     § 5 ust. 6 planu – niedopuszczalna delegacja uprawnień przewidzianych w ustawie dla organu stanowiącego prawo miejscowe; sprzeczność z zapisem planu dotyczącym ogólnodostępności.

4.     § 6 ust. 11 pkt. 4 planu – zaniedbanie obowiązku jednoznacznych uregulowań (sformułowania: adaptacja w miarę możliwości oraz „zalecenie przesadzania drzew w inne miejsce w granicach planu”).

5.     § 9 pkt 3 planu – sprzeczność z zapisem § 5ust. 9 i § 4 ust. 2 planu, które przewidują możliwość budowy budynku klubowego, a nie obiektu hotelowo-konferencyjno-handlowego.

6.     § 6 ust. 11 pkt. 6 planu – brak wymaganej jednoznacznej regulacji („ograniczenie liniowych elementów infrastruktury.”).

7.     § 11 planu – uchylenie się od obowiązku ustalenia szczegółowych zasad i warunków scalania i podziału nieruchomości.

8.     § 13 planu – sprzeczność zapisów punktów 1 i 2, a także z zapisem § 5 ust. 3 pkt. 6

9.     § 14 planu – uchwalenie planu, mimo braku zmiany przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne.

10.  We wszystkich zapisach planu, zawierających sformułowania „ustala się możliwość”, „winno”, lub „powinno”, a dotyczących materii określonych w art. 15 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, złamanie obowiązku nałożonego przez ustawodawcę.

Ponadto:

11.  Przyjęcie, poprzez uchwalenie planu, sposobu zagospodarowania osłabiającego i zubażającego strukturę przyrodniczą Zachodniego Klina Zieleni i prowadzącego do obniżenia bioróżnorodności terenu, zakłócenia lokalnych stosunków wodnych, zanieczyszczenia wód, obniżeni lustra Jeziora Kierskiego.

12.  Plan zakłada naruszenie zieleni wysokiej wbrew uchwale Rady o przystąpieniu do sporządzenia planu.

13.  Przyjęto błędnie obliczenia zapotrzebowania na wodę do podlewania pola.

14.  Przyjęcie planu przy nieaktualnych danych ewidencyjnych mimo wniosku w sprawie weryfikacji powierzchni leśnych; brak inwentaryzacji i waloryzacji przyrodniczej terenu.

15.  Przeznaczenie na pole golfowe lasów ochronnych i gruntów rolnych mimo, że nie jest to uzasadnione ważnymi względami społecznymi.

16.  Sporządzenie planu pod konkretnego, jedynego inwestora bez badania i weryfikacji jego możliwości finansowania przedsięwzięcia; brak ekonomicznego uzasadnienia projektowanego przeznaczenia terenu oraz rozmiaru przewidywanych strat i ewentualnych korzyści.

17.  Brak określenia powierzchni poszczególnych terenu.

18.  Dopuszczenie możliwości organizowania imprez masowych i przekraczania dopuszczalnych norm hałasu – wpływ na faunę.

19.  Nieuwzględnienie w prognozie skutków finansowych wydatków gminy oraz wydatków związanych z wykonaniem infrastruktury.

20.  Odrzucenie wniosku Wojewody dotyczącego uwzględnienia w planie po konsultacjach z mieszkańcami terenów ogólnodostępnych.

21.  Odcięcie mieszkańców osiedla od lasu, wbrew nakazowi Wojewody, zawartym w decyzji o odlesieniu.

22.  Iluzoryczność tzw. „debat publicznych”.

23.  Brak określenia sieci infrastruktury technicznej wraz z parametrami.

24.  Niezgodność z opracowaniem ekofizjograficznym.

25.  Niezrozumiałym wydaje się umieszczenie w planie zapisu o budowie masztu telefonii komórkowej o dopuszczalnej wysokości 24 m.

26.  Wejście Prezydenta Miasta Poznania w kompetencje Rady Miasta poprzez ponowne wyłożenie projektu planu, bez poddania kontroli Rady sposobu załatwienia uwag do pierwszej wersji projektu, skutkujące także głosowaniem nad niewłaściwą wersją projektu przez Radę Miasta.

27.  Nie zawiadomienie Rady Osiedla Krzyżowniki-Smochowice o posiedzeniu Komisji Polityki Przestrzennej i Ochrony Środowiska skutkujące brakiem możliwości przedstawienia Komisji konkretnych zarzutów pod adresem planu przez przedstawicieli Rady Osiedla, co jest niezgodne ze Statutem Miasta Poznania.

28.  Nie doręczenie Radzie Osiedla wszystkich dokumentów, będących integralnymi częściami uchwały.

Ze względu na rozbieżności w doktrynie dotyczącej właściwego adresata niniejszego wezwania, zostaje ono skierowane zarówno do Prezydenta, jak i do Rady Miasta Poznania.

Krzysztof Mączkowski, radny Rady Miasta Poznania:
Nie trzeba czekać na skandal, bo jego znamiona już mamy. Jakkolwiek ocenia się Państwa działalność w zakresie zwalczania pola golfowego, jedno zasługuje - jak sądzę również wśród Państwa przeciwników - na powszechny podziw: Państwa niezwykła operatywność i szybkość reagowania. Piszę to nie po to by się podchlebić (mój okręg wyborczy jest gdzie indziej, ale wyrazić żal, że nie wszystkie rady osiedli są tak sprawne i oddane swojej pracy. Gratuluję.

Niezorientowany:
Czy to prawda, że Prezydent Poznania buduje pole golfowe dla członków klubu golfowego z PUSZCZYKOWA???

Trochę lepiej zorientowany:
To pewnie dlatego, że w Puszczykowie nie ma pól, są tylko same lasy.

"Człowiek jest wybitnym specjalistą w gospodarowaniu w lesie. Potrafi stosować różne rębnie, tworzyć sztuczne lasy, zwiększać wydajność - myśli wtedy, że to on wie lepiej, a nie natura. Zapomina, że chociaż potrafi zbudować rakietę kosmiczną, nie umie stworzyć  nawet źdźbła trawy i nie odtworzy żadnego gatunku, który na skutek gospodarczego traktowania lasu jako surowca może z niego bezpowrotnie zniknąć. UCZYĆ MOŻEMY SIĘ TYLKO OD DZIKIEJ PRZYRODY" Anna Kalinowska - Ekologia- wybór przyszłości

Mieszkanka Poznania:
Nie wiem, po co się nas w szkołach uczy o dobroczynnym wpływie, jaki na środowisko wywiera las! W Poznaniu postępuje się wbrew zasadom ekologii, tępiąc bezlitośnie wiele zadrzewień, a nawet kompleksów leśnych. Pomysł wycięcia setek wieloletnich drzew pod pole golfowe to bzdura! Dlaczego władze miasta dbają tylko o ludzi młodych, pięknych i bogatych? Dlaczego nikt nie pomyśli o tym, aby tam zrobić teren spacerowy, ścieżki rowerowe itd.? A może zamiast dając za darmo ten teren, zupełnie nieodpowiedni na golfa, miejscy urzędnicy mogliby wystąpić o grant europejski, aby zachowując naturalne warunki zrobić na tym obszarze  park dla ludzi niepełnosprawnych? Najpierw tnie się starodrzew przy Malcie pod parking, teraz przyszła kolej na Krzyżowniki! Opamiętajcie się!

ZATROSKANY :
Szanowni Państwo, czy miasto stołeczne Poznań  ma koncepcję, dokąd mają się wynieść
dzikie zwierzęta i ptaki mieszkające w krzyżownickich lasach?